Rosolo plaatste zich afgelopen weekend voor de finale door in de halve finale overtuigend te winnen van Altior. Be Quick versloeg op haar beurt Rooi en dus stonden Rosolo en Be Quick in de finale op zondag 14 juni tegenover elkaar. Bepaald niet de eerste keer dat de ploegen elkaar troffen dit seizoen: in de zaalplay-offs speelden ze drie maal tegen elkaar (Be Quick trok aan het langste eind), ze troffen elkaar in de bekerfinale (Rosolo ging met de beker naar huis) en daarnaast ontmoetten ze elkaar in de reguliere veld- en zaalcompetitie ook nog vier keer. Dat het in de eerste helft stuivertje wisselen was, lag dan ook in de lijn der verwachting. Na de openingstreffer van Nanne Lavrijsen namens Rosolo, kwamen de ploegen om en om op voorsprong. Verdedigend werd aan beide kanten veel druk gegeven, wat leidde tot mooie duels, maar wat het scoren ook bemoeilijkte. Het was Be Quick dat vlak voor rust dankzij de derde goal van Zoë Voets met een 4-5 voorsprong mocht gaan rusten, maar daarmee kon het nog alle kanten op. Bovendien had Be Quick net sterkhouder Romy Wijnhoven geblesseerd uit zien vallen in de slotfase van de eerste helft. Evie van Dal verving haar.

Na rust waren de doelpunten nog altijd duur. Be Quick kon de voorsprong lange tijd behouden en via Romy Wijnhoven – die inmiddels weer was teruggekeerd – werd het verschil twee: 5-7. Echter Rosolo vond de aansluiting weer en in de slotfase van de wedstrijd kon de ploeg toch weer op gelijke hoogte komen via een prachtige doorbraak van Demi Goossens, die knap met één hand werd afgerond. Bij een stand van 8-8 kregen beide ploegen nog kans op de winnende, maar die viel niet, en dus moest er verlengd worden in Sint-Oedenrode. In de eerste vijf minuten van de verlenging vielen er nog geen goals, maar in de tweede helft was het Marin Antonis die Rosolo op voorsprong schoot. Anne Voets werd daarop door de Be Quick-staf naar de aanval gebracht, en zoals al zo vaak dit seizoen, wist zij te leveren. Zo eindigde de verlenging ook in een gelijke stand, 9-9, en dus moest de finale beslist worden door middel van strafworpen. Beide teams scoorden de eerste drie strafworpen. Daarna was het de beurt aan Isa Savelkouls van Be Quick, die koelbloedig afrondde. Lara Turkmenoglu moest de stand namens Rosolo weer gelijk trekken, maar haar strafworp was net te kort en dus ging de titel naar Be Quick. Daarmee was het groot feest voor de ploeg uit Nuland, die even later tijdens de uitreiking van Dameskorfbal Awards sterspeelster Anne Voets ook nog benoemd zag worden tot Speelster van het Jaar én coaches Charlie en Jan Kooijman tot Coaches van het Jaar. Beste speelster U21 werd Nille van de Ven van De Korfrakkers en Marcel van Bentum, die de finale floot, kreeg de award voor Scheidsrechter van het Jaar toebedeeld. (Uitslag: 9-9, Be Quick wint na strafworpen)

De Korfrakkers U19-1 won haar halve finale vorig weekend overtuigend van VIOS/Spes U19-1 en plaatste zich daarmee voor de finale. De Peelkorf U19-1 wist in de halve finale Swift U19-1 te verslaan en sleepte daarmee ook een finaleticket in de wacht. In de finale was het De Peelkorf dat de score al snel wist te openen via Ellen Arts, maar het antwoord van De Korfrakkers volgde direct uit handen van Iris de Wit. De ploeg uit Erp nam daarna het initiatief en liep uit naar een 4-1 voorsprong halverwege de eerste helft. Echter, daarna stagneerde de score bij De Korfrakkers. Dat had mede te maken met goed verdedigend werk van De Peelkorf, dat meer en meer grip kreeg op het snelle en dynamische spel van De Korfrakkers. Aanvallend kwam Ysselsteynse formatie echter op haar beurt ook maar moeilijk onder de druk van De Korfrakkers vandaan en zo waren de goals schaars in het tweede kwartier van de wedstrijd. Het was een verdedigende strijd, waarin de ploegen elkaar het aanvallen flink bemoeilijkten. Bij rust stond het dan ook nog altijd 4-1.

Na rust was het Iris de Wit die de ban met haar tweede goal wist te breken en de 5-1 op het scorebord zette. De Peelkorf maakte er echter net zo snel weer 5-2 van. Met de zesde goal van De Korfrakkers een paar minuten laten, begon de tweede helft enerverend. Beide ploegen scoorden een stuk makkelijker dan in de eerste helft en hoewel De Peelkorf in niet dichterbij kwam, bleef de ploeg wel aan het elastiek, onder andere dankzij een paar goals van Meike Franssen. Met nog een kwartier op de klok stond het 8-5 en was alles dus nog mogelijk. Daarna ging het scoren weer even moeizaam aan beide kanten. Het was Loes Bekkers die in de slotfase belangrijk was door er 9-5 van te maken. De Peelkorf miste vervolgens een strafworp en daarmee leek het gespeeld, al viel met nog vier minuten te spelen wel nog de 9-6 uit handen van Sil Maas. De Korfrakkers speelde de wedstrijd echter koelbloedig uit. In de ultieme slotfase bepaalde Daantje Verheijen de eindstand op 10-6 en daarmee pakte De Korfrakkers de tweede titel van het jaar: na het Nederlands Kampioenschap in de zaal mag de ploeg zich ook op het veld Kampioen van Nederland noemen. De Peelkorf, dat in de zaal de finale nét misliep, kon met opgeheven hoofd het zilver in ontvangst nemen. (Uitslag: 10-6)

Altior 2 trof in de halve finale Rosolo 2. In de zaalfinale stonden de twee ploegen ook tegenover elkaar en trok Altior aan het kortste eind, maar in deze halve finale pakte de ploeg uit Heeswijk-Dinther de overwinning en dus het finaleticket. Be Quick 3 nam het in de play-off op tegen de clubgenoten van Be Quick 2 en dwong op ervaring de finaleplek af. In de finale duurde het even voor de wedstrijd op gang kwam. Er waren kansen over en weer, maar de openingstreffer wilde maar niet vallen. Uiteindelijk was het na een kwartier spelen Joyce van der Leest die de ban brak en met een raak schot de 1-0 op het scorebord zette. Echter, daarna moest het publiek opnieuw lang wachten op een goal. Met nog een kleine vijf minuten op de klok maakte Julia van der Kuil de 1-1 namens Altior. Daarmee hadden beide ploegen de korf gevonden. Het tweede aanvalsvak van Be Quick liet zich direct gelden en via een rake strafworp van Karin van der Lith werd het 2-1. Het antwoord van Altior volgde snel: Sille van der Pol bepaalde de ruststand op 2-2.

Na rust duurde het minder lang voor de eerste goal viel. Sam Roovers zette na drie minuten de eerste voorsprong voor Altior op het scorebord. Hoewel de doelpunten vervolgens schaars bleven, was het wel gruwelijk spannend op het korfbalveld in Sint-Oedenrode. Het was stuivertje wisselen en de ploegen kwamen om en om op voorsprong. Het was Pien van den Hurk die in de slotfase na een mooie actie de 5-6 op het scorebord zette, maar via Nikki van Lamoen werd het met nog drie minuten te gaan weer 6-6. De laatste minuten waren zenuwslopend. Mijntje Ottens-Roefs kreeg vlak voor tijd een strafworp mee, maar miste. In dezelfde aanval wist haar teamgenoot Marlie van der Steeg-Korsten echter wel af te ronden en daarmee stond het met nog iets meer dan één minuut te gaan 7-6 in het voordeel van Be Quick. Altior kreeg nog twee aanvallen, maar de ervaren speelsters van Be Quick speelden het slim uit en trokken daarmee het Kampioenschap van Nederland over de streep. Altior ging – net als in de zaal – naar huis met het zilver. (Uitslag: 7-6)

Altior U17-1 won vorige week de play-off van De Korfrakkers U17-1 en speelde dus vandaag de tweede finale van het seizoen. Als regerend zaalkampioen zou de ploeg bij winst de dubbel pakken. VIOS/Spes U17-2 verraste in de play-off letterlijk vriend en vijand door nipt te winnen van de clubgenoten van VIOS/Spes U17-1. Dat betekende de eerste finale ooit voor de jonge combinatieploeg uit Ottersum en Milsbeek. Dat Altior meer ervaring had, bleek al snel, want VIOS/Spes was zoekende in de beginfase van de wedstrijd. Het was dan ook Altior dat via Evy Collart na vijf minuten de score opende. Een paar minuten later tekende diezelfde Collart ook voor de 2-0. VIOS/Spes groeide echter in de wedstrijd en Fenne Hermers kon vanaf 2,5 meter wat terugdoen. Zij schoot daarna van afstand ook de 2-2 binnen. Daarmee was halverwege de eerste helft de spanning weer terug, maar na de vakwissel bleek dat VIOS/Spes nog altijd geen grip had op Collart, die de 3-2 én de 4-2 ook op haar naam zette. Vlak voor rust kon Altior het gat bovendien verder vergroten dankzij twee goals van Fleur van der Pol en bij een stand van 6-2 zochten de ploegen de kleedkamers op.

Het einde van de eerste helft had Altior duidelijk vertrouwen gegeven en de eerste twee aanvallen na rust resulteerden direct in een goal. Hoewel het opnieuw Fenne Hermers was die met de 8-3 wat terug wist te doen namens VIOS/Spes, was de doelpuntenmachine van Altior los. Collart bleef een plaaggeest voor VIOS/Spes, met ook in de tweede helft maar liefst vijf goals. Bovendien gingen haar teamgenoten nu meescoren. Zo maakte Ize van Erp er drie en waren er goals van onder meer Sara Voets, Lynn van Kempen en Mila Minnaar. Bij VIOS/Spes moest het veelal van Hermers komen; onder andere haar doorloopbal voor de 18-9 was een prachtige. Ook Veerle Hendriks pikte nog wat slimme goaltjes mee, maar doordat Altior steeds direct antwoordde, kwam VIOS/Spes eigenlijk geen moment in de buurt. Spannend werd het dan ook niet meer en Altior bewees met een overtuigende 22-9 overwinning over de sterkste U17-ploeg te beschikken, wat beloond werd met de dubbel: Kampioen van Nederland in de zaal én op het veld. De meiden van VIOS/Spes U17-2 moesten het doen met het zilver, maar zijn wel een ervaring rijker, die voor de jonge ploeg zeker nog van pas gaat komen de komende jaren. (Uitslag: 22-9)