Altior U17 en Korfrakkers U19 kronen zich tot Kampioen van Nederland!

Om 10.30 uur floot scheidsrechter Sanne van der Meijden in voor de U17 damesfinale. VIOS/Spes, spelend in het zwart-rood, begon in de aanval met Luna Hendriks, Liv Hubers, Lizzy van Vossen en Merle van Riet tegenover de groen-witte verdediging van Altior met Evy Collart, Ize van Erp, Mila Minnaar en Sara Voets. In de andere vakken stonden Lynn van Kempen, Fleur van der Pol, Iva van de Wiel en Neel van der Doelen namens Altior tegenover Janske Evers, Ilze Dennissen, Sofie Vissers en Floor Dinnissen van VIOS/Spes. De tribunes waren vol en goed gekleurd, wat zorgde voor een sfeervolle start van de finaledag.

Altior begon fel en zette vanaf de eerste minuut hoge druk, waardoor VIOS/Spes gedwongen werd om naar buiten te spelen. Toch wist de combinatieploeg uit Ottersum en Milsbeek onder die druk vandaan kansen te creëren en opende Hendriks via een vrije worp de score: 1-0. In de beginfase hielden beide ploegen elkaar goed in evenwicht. Van Kempen zorgde namens Altior voor de gelijkmaker en ook daarna bleven de verschillen klein. Halverwege de eerste helft kwam de wedstrijd echter meer los. Via onder meer Van der Pol en opnieuw Van Kempen wist Altior het initiatief over te nemen en een eerste gaatje te slaan. Bij VIOS/Spes leidde dat tot een time-out van coach Harold van Dongen, maar ook daarna hield Altior de druk hoog. Met onder anderen Collart en Van Erp liep het verschil verder op en leek Altior bij 2-7 een belangrijk gaatje te slaan. In de slotfase van de eerste helft wist VIOS/Spes zich echter te herpakken. Via onder meer Hendriks en Van Vossen bracht het de spanning weer iets terug. Zo gingen beide ploegen bij een stand van 5-8 de rust in, met Altior in het voordeel maar VIOS/Spes nog altijd in de wedstrijd.

Na rust veranderde het spelbeeld nauwelijks. Doelpunten bleven schaars en na zes minuten stond de ruststand nog altijd op het bord. VIOS/Spes bracht met de ingevallen Fenne Hermers meer structuur in het spel en kreeg ook meer grip op de rebound, waardoor het langer in de aanval kon blijven. Dat betaalde zich uiteindelijk uit toen Hubers het verschil verkleinde naar twee. Niet veel later zorgde Vissers zelfs voor de aansluitingstreffer en was de spanning helemaal terug in de wedstrijd. Altior had het in die fase lastiger, maar wist op het juiste moment weer toe te slaan. Minnaar maakte een einde aan de doelpunten droogte aan groen-witte zijde en bracht haar ploeg weer wat lucht. Even later was het Marit van de Rakt die met een belangrijk afstandsschot het verschil opnieuw vergrootte. Verdedigend bleef Altior ondertussen sterk georganiseerd. VIOS/Spes had moeite om tot goede kansen te komen en werd regelmatig gedwongen tot schoten van verre afstand. Toch bleef de ploeg aanklampen: via onder meer Van Vossen werd het verschil weer verkleind, waardoor het duel spannend bleef. In de slotfase nam Altior echter definitief afstand. Collart benutte een strafworp en niet veel later was het aanvoerder Van der Pol die met een belangrijk doelpunt het verschil weer op drie bracht. Toen diezelfde Van der Pol kort daarna opnieuw trefzeker was en het gat naar vier tilde, leek de wedstrijd beslist.

Met nog enkele minuten op de klok speelde Altior het duel gecontroleerd uit. De ploeg uit Heeswijk-Dinther gaf de voorsprong niet meer uit handen en trok de finale overtuigend naar zich toe: 9-13. Daarmee kroonde Altior U17 zich tot Kampioen van Nederland, terwijl VIOS/Spes U17, dat knap bleef strijden maar op beslissende momenten tekortkwam, genoegen moest nemen met de zilveren medaille (Uitslag: 9-13).

In de U19-finale tijdens de Korfbal Finals in de Maaspoort in Den Bosch stonden Melderslo/Sporting ST U19 en De Korfrakkers U19 tegenover elkaar. De Korfrakkers eindigde als ongeslagen koploper in de competitie en gold daarmee als favoriet, terwijl Melderslo daar vlak achter eindigde. Beide ploegen maakten het in de halve finale spannend en wonnen hun wedstrijd met slechts één doelpunt verschil, waardoor vooraf duidelijk was dat het opnieuw een duel op het scherpst van de snede kon worden.

Onder leiding van scheidsrechter Marin Antonis ging de finale van start in de Maaspoort. De Korfrakkers begon met Saar Zevenbergen, Iris de Wit, Rosan Biermann en Jule van de Ven in de aanval, tegenover het eerste verdedigende vak van Melderslo met Jikke in de Braek, Iris Moorren, Fenne Knoops en Mirthe Spreuwenberg. Aan de andere kant stonden Veerle van Lipzig, Moniek Vogelzangs, Fieke Keijsers en Valery van Es aan de basis van het aanvalsspel van Melderslo, terwijl De Korfrakkers daar verdedigend Roby van Zutphen, Daantje Verheijen, Vera Rover en Loes Bekkers tegenover zette.

Het begin van de wedstrijd was wat zenuwachtig, met aan beide kanten enkele plaatsfouten waardoor lange aanvallen nog uitbleven. De Korfrakkers zocht veelvuldig de aanval naar binnen, maar Melderslo had de overname goed georganiseerd en hield de controle in de verdedigende fase. Na zes minuten was het Saar Zevenbergen die de score opende namens De Korfrakkers. Lang konden de bezoekers daar echter niet van genieten, want Melderslo sloeg direct terug via Veerle van Lipzig. Vervolgens nam de thuisploeg zelfs het initiatief over: Jikke in de Braek bracht Melderslo op voorsprong en niet veel later werd dat verschil verder uitgebreid naar 3-1. De Korfrakkers liet zich echter niet uit het veld slaan en kwam snel terug in de wedstrijd. Via Jule van de Ven en Rosan Biermann werd de stand weer gelijkgetrokken, waarna het initiatief opnieuw verschoof richting de ploeg uit Erp. Met treffers van onder anderen Loes Bekkers liep De Korfrakkers weer uit en nam het duel weer in handen.

Halverwege de eerste helft sloegen de bezoekers echt een gaatje naar 6-3. Melderslo bleef nog wel in het spoor en deed via Fieke Keijsers iets terug, maar kon niet voorkomen dat De Korfrakkers opnieuw uitliep. In de slotfase van de eerste helft bleef De Korfrakkers efficiënter in de afronding. Melderslo had moeite om tot goede kansen te komen, terwijl de bezoekers de voorsprong verder uitbreidden. Uiteindelijk werd bij een stand van 8-4 de rust bereikt, met De Korfrakkers duidelijk in het voordeel.

Na rust probeerde Melderslo met twee wissels een nieuwe impuls te geven aan de wedstrijd, maar het spelbeeld veranderde nauwelijks. De Korfrakkers hield de controle en bleef veel kansen creëren, al liet de afronding in de eerste minuten nog even op zich wachten. Het was uiteindelijk Jule van de Ven die de ban brak en de voorsprong verder uitbouwde. Vanaf dat moment nam De Korfrakkers het duel definitief in handen. Verdedigend stond het als een huis, waardoor Melderslo voortdurend naar buiten werd gedwongen en moeilijk tot goede kansen kwam. Aanvallend bleef de ploeg uit Erp geduldig en effectief, waardoor het verschil gestaag verder opliep.

Halverwege de tweede helft was het duel feitelijk al beslist. De voorsprong groeide naar ruime cijfers, terwijl Melderslo geen antwoord wist te vinden op de hoge verdedigende druk. Alsof het nog niet lastig genoeg was, kreeg de ploeg ook nog een tegenvaller te verwerken met het uitvallen van Femke Heldens. De Korfrakkers bleef ondertussen doordrukken en liet zien waarom het als ongeslagen koploper naar Den Bosch was afgereisd. Met verzorgd aanvalsspel en een hoog rendement in de afronding werd het verschil steeds groter. Ook invaller Pleun Deben liet direct van zich horen door kort na haar invalbeurt te scoren. In de slotfase was het verschil inmiddels opgelopen tot vijftien doelpunten en speelde De Korfrakkers de wedstrijd gecontroleerd uit. Bij een stand van 19-4 klonk het eindsignaal en barstte het feest los bij de ploeg uit Erp.

De Korfrakkers U19 pakt daarmee opnieuw op overtuigende wijze de landstitel. Voor Melderslo/Sporting ST U19 restte een zware tweede helft, waarin het niet meer tot scoren kwam. Roby van Zutphen werd na afloop uitgeroepen tot Player of the Match. (Uitslag: 19-4)