Classic Match: finales van de jaren ‘90

Classic Match: finales van de jaren ‘90

Korfbal

In deze korfballoze periode blikt Korfbal.nl in de rubriek 'Classic Match' terug op de mooiste en spannendste wedstrijden uit het verleden. Deze keer: korfbalfinales in de jaren ‘90. In dit decennium waren Deetos en PKC de absolute topclubs. Zij speelden de meeste finales. Eén van de sleutelspelers in die periode bij Deetos was Hans Leeuwenhoek, hij wist met de Dordtenaren beslag te leggen op maar liefst vier zaaltitels en drie Europa Cups.

Leeuwenhoek heeft zes keer in Ahoy gestaan en heeft daardoor veel onvergetelijke wedstrijden gespeeld. Eén van die wedstrijden die nog in zijn geheugen gegrift staat is de eerste zaalfinale (1990) die hij met Deetos speelde. “Zo'n wedstrijd vergeet je natuulijk nooit. We verloren die finale van een heel geroutineerd, ervaren en sterk Fortuna.”

Leeuwenhoek begon in de jeugd met korfballen en heeft dit uiteindelijk tot zijn 34e gedaan. “In totaal hebben we zes keer met Deetos in Ahoy gespeeld. Van 1990 tot en met 1996. Alleen in 1994 hebben we de finale in Ahoy niet gehaald. We hebben twee keer van Oost Arnhem gewonnen, één keer gewonnen van Blauw-Wit Amsterdam en één keer gewonnen van PKC.” Ook speelde hij in het Nederlands Team. “Ik heb in totaal ‘maar’ elf interlands gespeeld voor Nederland.”

De finales
Er staat veel druk op finales en je kan er op verschillende manieren naar toe leven. “Zelf bereidde ik mij altijd hetzelfde voor. De avond ervoor een filmpje kijken, klein baco’tje erbij, gewoon lekker relaxed. Ik ben ook nog wel eens de avond voor de finale naar een concert van René Froger geweest. Als team was de eerste finale voor ons een ontdekking. We hadden hier geen ervaring mee en dat hebben we ook geweten. Op de dag van de finale gingen we met het gehele team eerst naar het strand, even lekker uitwaaien. Vervolgens in een leeg Ahoy de hal verkend en toen zijn we rustig een balletje gaan schieten. Na het schieten hebben we ergens gegeten om de tijd te doden tot de finale. Deze dag duurde veel te lang. De uitslag van deze wedstrijd is verder bekend: Fortuna won verdiend. De overige finales gingen we ons voorbereiden zoals bij een gewone wedstrijd deden. Dat beviel ons veel beter.”

“De eerste finale verloren we dus en de laatste finale helaas ook, dit keer van PKC. De woensdag voor de finale moesten wij nog een beslissingswedstrijd spelen tegen Blauw-Wit Amsterdam in de hal bij Fortuna. In die wedstrijd is zoveel energie gaan zitten en dat heeft doorgewerkt in de finale tegen PKC, dat de finale won. Gelukkig kan ik alle finales nog wel redelijk goed herinneren. De eerste keer in Ahoy staan blijft natuurlijk altijd speciaal. De mooiste finale die ik gespeeld heb was tegen PKC. Dat zijn natuurlijk streekgenoten en PKC en Deetos zijn grote rivalen van elkaar. En dat mochten we uitvechten in een vol Ahoy. We hadden toen een geweldig team. Die finale was ontzettend spannend. Tot de laatste minuut ging het gelijk op en toen maakte Oscar Mulders het winnende doelpunt. Mooier kon het gewoon niet.”

Bijnaam
Spelers hadden in die tijd vaak een bijnaam, zo ook Leeuwenhoek: ‘Polleke’. “In die tijd was het een rage om een naam op je sportbroekje te laten drukken. Ik had een bijnaam en die heb ik er toen op gedrukt. Waar het woord ‘Polleke’ vandaan komt weet ik eerlijk gezegd niet meer.” Ook waren er nog iets andere regels in die periode. “We hadden nog geen schotklok en de vrije ballen werden gegeven op de plek waar de overtreding plaatsvond. Nu fluiten scheidsrechters ook bijna niet meer voor verdedigd schieten wat het spel ten goede komt. Door de spelregelveranderingen zie je nu ook meer spectaculaire acties.”

Leeuwenhoek ging verder in het trainersvak. “Ik werd coach bij Die Haghe en we hebben met dat team zowel de veld- als zaaltitel gewonnen. Ook hebben we met Die Haghe de Europa Cup gewonnen. In die periode werd ik verkozen tot 'Coach van het Jaar'. Daarna ben ik naar Boeckenberg in België gegaan. Daar ben ik twee keer zaalkampioen geworden en één keer veldkampioen. Nu ben ik nog betrokken als trainer bij de eerste selectie van DeetosSnel.”

Deetos en PKC aan de macht
De eerste kampioen van de jaren ’90 was Fortuna, dat won van Deetos. Hierna nam Deetos de regie over en pakte het drie zaaltitels achter elkaar. De Dordtenaren wonnen de finales van respectievelijk Oost Arnhem, Blauw-Wit en PKC. In de laatste jaren van het decennium was PKC heer en meester, de Papendrechters wonnen drie finales op rij.

Benieuwd geworden? Een overzicht van alle zaalfinales vind je hier.

1999 PKC - Nic.                                       25-14
1998 PKC - Die Haghe                            19-14
1997 PKC - Deetos                                  19-13
1996 Oost Arnhem - Blauw-Wit (A)         20-13
1995 Deetos - Oost Arnhem                   15-13
1994 Rohda - DKOD                               14-10
1993 Deetos - PKC                                 13-12
1992 Deetos - Blauw-Wit (A)                   12-7
1991 Deetos - Oost Arnhem                    12-10
1990 Fortuna - Deetos                             14-12

Datum: 11 april 2020 uur
Door: Redactie Korfbal.nl