Korfbal Finals 2026 (veld)

LDODK/Rinsma Modeplein – DOS ’46/VDK Groep
De ‘Derby van het Noorden’ maar in Harderwijk, tijdens de finale van de Ereklasse. Een prachtig affiche om de Korfbal Finals mee af te sluiten. DOS ’46 begon gelijk goed en pakte een snelle 1-3 voorsprong. Via Harjan Visscher sloot LDODK weer aan, maar de Friezen kregen de het verschil niet helemaal weggepoetst. Tot 5-6 bleef LDODK aangehaakt, maar daarna sloeg DOS ’46 een gaatje via onder anderen Eline van Veldhuisen. Er gebeurde genoeg op het veld, met veel stevige fysieke duels. Toch leek DOS ’46 net wat meer strijdlust te hebben en de Nijeveners gingen dan ook met een 7-9 voorsprong de rust in.

Direct na rust kwam LDODK via goals van Amber Klaren en Visscher weer op gelijke hoogte en die 9-9 stand zou lang op het scorebord blijven staan. Bij DOS ’46 werden Eline van Veldhuisen en Fardau de Boer van vak gewisseld om aanvallend meer dreiging te creëren. Toch was het LDODK dat, na meer dan een kwartier in de tweede helft, via Ran Faber op voorsprong kwam. Uiteindelijk was het Tessa Lap die voor DOS ’46 de doelpuntendroogte doorbrak en na bijna twintig minuten het eerste Nijenveense doelpunt na rust scoorde (10-10). Het was het begin van een heerlijke slotfase voor DOS ’46. Sigrid Kuipers benutte de vrije bal en Max Malestein zorgde voor de 10-12. LDODK nam een time-out en Marrit van der Laan – die ingevallen was – zorgde weer voor de aansluiting (11-12). Daarna was het echter DOS ’46 dat de touwtjes stevig in handen nam. Via opnieuw goals van Malestein en Van Veldhuisen (voor beide hun vierde goal) werd het verschil uitgebouwd naar vier goals: 12-16. Dat leek de beslissing te zijn. In de slotfase was er aandacht voor Max Malestein, die definitief zijn korfbalschoenen aan de wilgen hangt en afscheid kon nemen met de landstitel. Het slotakkoord was voor LDODK, dat middels de goal van Sabine Verhoef de eindstand op 14-18 bepaalde. DOS ’46 prolongeert zo de titel en mag zich opnieuw Nederlands Kampioen veldkorfbal noemen. (Uitslag: 14-18)

TOP (S) U19-1 – Unitas/Perspectief U19-1
Na een korte fase van aftasten kwam de wedstrijd lekker op gang. TOP opende de score via Mats Hüsken en pakte vervolgens ook een 2-0 voorsprong via Juul van der Kooij. Beide ploegen gingen volop de strijd aan met elkaar, met veel fysieke duels, maar het bleef binnen de grenzen van het toelaatbare. Jasmijn van Dijk opende voor Unitas de score, na ruim acht minuten maar TOP antwoordde direct via Sofie van der Kooij. Unitas haakte aan via Isa ter Horst, drong aan voor de gelijkmaker, maar kreeg het gat in eerste instantie nog niet dicht. Uiteindelijk was het Emré Yildirim die de 3-3 binnenschoot, maar lang kon Unitas daar niet van genieten: in de aanval erop was het Eline Huesken die vanaf de strafworpstip TOP weer op voorsprong zette. Na de korte drinkpauze halverwege de eerste helft waren het de meiden die Unitas bij de hand namen. Indy van Uxem zorgde voor de gelijkmaker, Emma Bakkenes zorgde met een knappe one-hander voor de eerste voorsprong voor de ploeg die op eigen veld speelde. Sil van der Hoeven zorgde voor de 5-5 namens TOP. Via Koen den Otter kwam er een nieuwe voorsprong, maar TOP kon gelijk trekken én vervolgens een voorsprong van twee punten nemen. De strafworp voor drie verschil, vijf minuten voor de rust, werd echter gemist en dus verzuimden de Sassemers al voor rust afstand te nemen. Via Den Otter was er weer aansluiting (8-7). Even hield iedereen bij Unitas de adem in toen Xander Jongsma vlak voor rust in een sprongduel naar de grond ging, maar na een blessurebehandeling kon de aanjager van de oranje-zwarten toch door en al snel daarna volgde het rustsignaal.
Direct na rust moest Jasmijn van Dijk het veld verlaten met een blessure, als gevolg van een actie die haar een strafworp op leverde. Rim Peters benutte de kans van tweeënhalve meter en zette zo Unitas weer naast TOP. Zo werd er in de eerste fase na rust om en om gescoord, al waren het wel de Sassemers die steeds het initiatief hadden. TOP pakte een gaatje van twee verschil, maar twee aanvallen later had Unitas de stand weer geëgaliseerd: 12-12. Na de furieuze beginfase van de tweede helft, viel het scoren behoorlijk stil maar de spanning vergoedde veel. Bakkenes verzilverde de door haar verdiende strafworp en daarmee was het weer gelijk: 13-13 met nog zo’n dertien minuten te spelen. Ook aan de andere kant werd er een strafworp benut: Daan van Tol zette TOP weer op voorsprong: 14-13. De spanning bleef tot het einde voelbaar. Vier minuten voor tijd werd het verschil twee, maar Bakkenes zorgde voor de aansluitingstreffer met nog zo’n anderhalve minuut te spelen. Unitas kreeg nog kansen om er een verlenging uit te slepen, maar de tijd bleek te kort. TOP U19 kroonde zich tot landskampioen op het veld! (Uitslag: 15-14)

Albatros U17-1 – Dalto/Klaverblad Verzekeringen U17-1
Het duel tussen Albatros en Dalto om de landstitel kwam maar moeizaam op gang. Aanvallend was het moeizaam en verdedigend hadden beide ploegen de ander in de greep. Dalto opende de score, maar Albatros kon antwoordden en tot 2-2 ging het gelijk op. Vervolgens was het Dalto dat – via twee goals van Sanna van Kooten Niekerk – het eerste gaatje van twee doelpunten sloeg met nog zo’n tien minuten te spelen in de eerste helft. De doelpunten waren dus erg schaars, wellicht ook wel als gevolg van de warmte op het veld in Harderwijk. Albatros probeerde aan te haken maar kon niet voorkomen dat Dalto voor rust uitliep naar 3-6.
Na rust liep de spanning verder en verder op. Albatros haakte weer aan tot 6-7, maar slaagde er (nog) niet in om op gelijke hoogte te komen. De strafworp voor 9-9 viel niet, en zoals het in de sport wel vaker voorkomt, viel de bal aan de andere kant wel en zo kwam Dalto opnieuw op twee verschil (8-10). Zeven minuten voor tijd was het dan eindelijk wel raak: Thomas Zoutewelle zette Albatros weer naast Dalto. De ploeg uit Driebergen kreeg genoeg kansen om uit te lopen, maar benutte deze niet. Even later was het Tobias Wolswinkel die vanaf de strafworpstip Dalto opnieuw op voorsprong zette maar daarmee was de wedstrijd nog niet beslist. Sterker nog, Mila Boer – die eerder nog een belangrijke strafworp miste – scoorde vlak voor tijd de vrije bal waarmee ze Albatros wederom op gelijke hoogte bracht. Een time-out voor Dalto volgde om de laatste aanval goed door te spreken. Dat bracht resultaat. Sem Meijborg werd uitgespeeld en hoewel zijn eerste bal geen doel trof, was de tweede poging wel raak. Een fractie later volgde het eindsignaal en was de ontlading compleet. Dalto pakt, net als Fortuna eerder op de dag, de dubbel: zowel in de zaal als op het veld is de ploeg Nederlands Kampioen. (Uitslag: 11-12)

DVO/Transus U15-1 – Fortuna/Ruitenheer U15-1
De stralende finaledag werd geopend door DVO U15 en Fortuna U15 en beide ploegen startten furieus. Fortuna liep uit naar 1-5, maar daarna leek DVO verdedigend meer grip te krijgen op de wedstrijd. Ook was Fortuna niet scherp genoeg in de afronding, terwijl DVO aan de andere kant aanvallend de kansen wel benutte. Als gevolg daarvan knokte de formatie uit Bennekom zich terug in de wedstrijd, van 1-5 terug naar 5-6. Bij rust was het verschil twee goals – 5-7 – en was er dus nog niks gespeeld.
Direct na rust stelden de Delftenaren orde op zaken. De rood-witten waren scherper in de afronding en pakten verdedigend veel afvallende ballen. Bovendien kreeg men veel ruimte op de tweede en derde kans. In die fase leek alles te lukken en was Fortuna over alle schijven gevaarlijk. Zo liep Fortuna uit naar 7-15 en leek er geen vuiltje aan de lucht. Na een time-out leek DVO de wedstrijd toch nog te kantelen. Met vijf doelpunten op rij kwam de spanning terug in de wedstrijd. Fortuna slaagde er in om het hoofd koel te houden de belangrijke strafworp voor 12-16 te benutten. Daarmee verschafte de ploeg zichzelf weer wat lucht. Met de 13-18, opnieuw vanaf de strafworpstip, was het wel klaar. DVO kon de schade nog beperken maar een stunt zat er niet meer in. De titel – en daarmee de dubbel – was voor Fortuna U15-1! (Uitslag: 15-18)